Mevrouw Heeringa

“Nu ben ik mevrouw Heeringa in Beetsterzwaag”, zei mijn moeder trots, toen ze op 3 november 2012 in Huys ter Swaach arriveerde. Ze kreeg een mooie kamer op de begane grond met een deur naar het terras, zodat ze de tuin in kon gaan. In haar kamer was genoeg ruimte voor haar eigen spullen, zo voelde ze zich thuis.

In Huys ter Swaach is het personeel zeer begaan met het wel en wee van hun bewoners. Hier staat niet het zorgplan, maar de mens centraal. Er wordt met liefde en respect met de mensen omgegaan. Je ziet verzorgers met bewoners wandelen. Ze drinken samen koffie en thee in de huiskamer.

Ook de kok is erg betrokken en kookt door de week met verse ingrediënten. De bewoners mogen helpen als ze dat willen. Met hun voorkeuren wordt rekening gehouden. Als kauwen niet meer zo goed lukt, wordt er naar een oplossing gezocht (en die wordt ook gevonden).

Helaas ging de geestelijke en lichamelijke gezondheid van onze moeder achteruit. Hier werd in Huys ter Swaach heel goed mee omgegaan. Ze vonden mijn moeder niet lastig en hadden altijd tijd voor haar. Ze kon deze laatste fase in Huys ter Swaach blijven. Daar zijn we als familie erg dankbaar voor. Op 19 december is ze rustig overleden.

Namens de kinderen van mevr. G. Heeringa-Jacobi,
Luttie Iepema-Heeringa

Over de auteur

Johan Blaauw

  • Contact opnemen met Huys ter Swaach

    Heb je vragen en wil je contact met Huys ter Swaach?

Deel dit artikel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*